Om de muziek te kunnen beluisteren heeft u de gratis Realplayer nodig die op de meeste moderne pc's reeds geďnstalleerd is. Mocht u deze onverhoopt niet hebben, dan kunt u deze gratis downloaden vanaf www.real.com. Ga vervolgens onder aan de pagina op zoek naar "Realplayer 8 Basic". Indien u de Realplayer heeft en toch problemen ondervindt om de muziek te beluisteren, dan kan dat veroorzaakt worden door te veel gelijktijdige luisteraars. Probeer het dan op een later moment nog eens.

De oudere bezoeker van deze site herinnert zich nog wel de televisieserie "Hawaii Five 0". Het titelnummer van die serie werd gespeeld door "The Ventures" (die eerder hits hadden met "Walk, Don't Run" en "Pipeline"). Hier speelt Wim een echte Kerstmistraditional in het arrangement van Hawaii Five 0.

Men neme het recept voor oliebollen uit het "Nieuwe Kookboek" (Zomer en Keuning - Wageningen), men neme een swingend nummer van Bill Haley, men voegt dit samen met een kopje walking bass en twee eetlepels swinging guitar en men krijgt een echte oliebollenrock. De solo die Rabo bij deze opname uit die ouwe Höfner van Wim wist te toveren, overtreft die van het origineel.

Voordat Rabo dit nummer inzong, zakte hij eerst een paar avonden door in Helmers, de Chirurgijn en de Pits (tapperijen in Amsterdam Oud-West die in de jaren tachtig regelmatig door Jan, Wim en Rabo gefrequenteerd werden) om dat typische donkerbruine soulgeluid te krijgen.

Een onzintekst van Wim op een prachtig nummer van Francoise Hardy. De tekst werd geschreven in de tijd dat onze doctorandus in de Engelse Taal en Letterkunde (Rabo dus) besloot steward bij de KLM te worden. Als bezoekers van deze site naar aanleiding van dit nummer naar het origineel gaan luisteren, is het gekweel en gerijmel van Wim toch nog van groot nut geweest. Op deze foto zie je Rabo achter de Tascam Multitrack tijdens de opname van het nummer (is it rolling, Rabo?). De locatie is de oefenruimte van "Drukwerk" onder het toenmalige Café Drukwerk.

De oorspronkelijke titel van dit nummer is "Doing Nothing". Het werd destijds gespeeld door de formatie "The Remarks" waarin o.a. Rabo (sologitaar), Wim (basgitaar) en Philip Remarque (vandaar de naam van die band) speelden. Toen iemand eens bij een bezoek aan een bandrepetitie opmerkte: "wat een te gek nummer, wat geweldig dat die bas tijdens de breaks doorgaat" zei Wim: "het is een te gek nummer, ik wou dat ik het geschreven had. Maar die partij die ik bij het nummer speel is ook verdomd goed". Hij herhaalde hiermee wat John Lennon ooit zei toen hem om een reactie werd gevraagd over het lied "All my Loving" van Paul McCartney. Philip Remarque is tegenwoordig overigens Ruslanddeskundige en schrijft stukken in "De Volkskrant". Tot slot: de sitar, de reverse gitaarsolo en de blokfluitjes zijn natuurlijk geïnspireerd op de jaren zestig (luister naar de LP "Magical Mystery Tour" van "The Beatles" en "Ruby Tuesday" van "The Rolling Stones").

Dit mystieke gedicht op muziek behoeft geen commentaar behalve dan dat Pauline nu bijna een puber is en nog slechts zelden om haar moeder roept. Klik hier voor een foto van Pauline.

In dit nummer (dat ook bekend is onder de titel "Autumn Leaves") imiteert Jan een trombone. De opname van Jan moest vele malen over omdat Rabo en Wim steeds om Jan zijn grimassen in de lach schoten.

Een snelle rocksong die zich laat vergelijken met de Rock and Roll van Dave Edmunds.

"The Beatles" lieten zich inspireren door Carl Perkins dus kunnnen Jan, Wim en Rabo niet achterblijven.

Het tweede nummer op deze site van "The Beatles". Klik hier voor een toepasselijke foto van Rabo in de beroemde Cavern in Liverpool.

Met een eervolle vermelding door de Generale Synode van de Gereformeerde Kerken in Nederland, waarbij het volgende commentaar werd gegeven: "Voor een gemeente die Gods woord lief heeft moet het een vreugde zijn de lezing en prediking der Schriften te begeleiden met het zingen van liederen als deze."

Liedjes voor alle Jaargetijden

De Sociëteit van het studentencentrum Uilenstede in Amstelveen (de soos) heeft voorzover Wim weet op drie plekken gezeten: je had de "Oude Soos" (2^e etage - waar Wim ooit één keer is geweest toen hij nog op de Havo zat), de "Nieuwe Soos" (ook 2^e etage - waar Jan, Wim en Rabo regelmatig kwamen) en de soos op de begane vloer (bij het buurthuis). Dit lied gaat er over dat Wim wilde terugkeren in de Soos die hij van vroeger kende maar terecht kwam in de Soos op de begane vloer. Klik hier voor Wim's originele soospasje.

Dit nummer gaat over het slag mensen waar wij het liefst zo min mogelijk mee te maken hebben. Na het beluisteren van dit lied zal iedereen het er over eens zijn dat Jan na het inzingen van zijn partij een hoop frustratie kwijt was.
Jan met een Harry, Wim met een Harry en Rabo met een Harry.

Deze blues, die Rabo op zijn Blackey (zijn zwarte Stratocaster) speelt, is puur geïnspireerd op het Kerstfeest.